Column Bart Obbels : 'Vanuit het duivennest… Een triomfboog voor Wout van Aert'

Column Bart Obbels : 'Vanuit het duivennest…  Een triomfboog voor Wout van Aert'

Paasvakantie, tijd vrij voor een citytrip met twee van mijn vier kleinkinderen naar Rome. De oudste start volgend schooljaar aan de middelbare school en is nieuwsgierig om invulling te geven aan de uitdrukking: Alle wegen leiden naar Rome. Vooraf aan de vijfdaagse reis maakte mijn vrouw, die beroepshalve leerkracht geschiedenis was, een goed gevuld schema op. Vaticaanstad, Colosseum, Pantheon, Trevifontein enz. Bij elk bezoek boeiende verhalen van oma. Vooral bij het bezoek aan het Colosseum werd aandachtig geluisterd. In deze ovale arena waren de gladiatoren de helden. Zij vochten tegen elkaar of tegen wilde dieren. De keizers genoten hiervan, maar hielden vooral het gewone volk tevreden. Ze deelden ook brood uit om de honger te stillen zodat het plebs niet in opstand zou komen. Op de tribunes van het Colosseum was er plaats voor maar ruim 70.000 toeschouwers. 

Mijn kleinzoon voetbalt bij de U10 van Wavria en om ook hem te plezieren, kocht ik op zaterdagavond tickets voor de match AS Roma - Pisa. Grote ogen trok hij toen we het Stadio Olimpico betraden dat was gevuld met 63.500 toeschouwers die uitzinnig reageerden bij de drie thuisdoelpunten. Vermits we tijdens de pauze ook een drankje en hotdog verorberden zei opa: “Ook vandaag heeft Rome nog brood en spelen met tal van helden in het midden van de arena, al wordt er geen duim meer omhoog of omlaag gestoken door de keizer.”

Zondag stond er een fietstocht op het programma naar de catacomben of ondergrondse begraafplaatsen net buiten het centrum van de oude stad waarbij we over oude heirbanen bolden. Oma vertelde dat de Romeinen naar alle gebieden die ze veroverden heirbanen legden om hun legers snel te kunnen verplaatsen. Nu wisten de twee schatjes waarom alle wegen naar Rome leiden.

We fietsten tevens door triomfbogen. Oma vertelde dat deze werden gebouwd ter ere van veldheren. Zij kregen na hun veroveringstocht een triomfantelijk intrede in Rome en werden beloond met een triomfboog. Voorwaarde was onder andere dat ze een groot gebied hadden veroverd en heel veel vijanden hadden gedood. 
Toen we onze fietsen stalden bij de catacomben trok een tv-toestel dat in een eetkraampje stond mijn aandacht. Nog 59 km te gaan in Parijs-Roubaix en Wout van Aert en Tadej Pogacar voorop. Ook zij dobberden over kasseien. Ik bedankte voor de ondergrondse wandeling en besloot de titanenstrijd aan het kraampje te volgen. Mijn familieleden waren net op tijd terug om Wout het zegebaar met de vinger richting hemel te zien maken en opa een traan van ontroering te zien wegpinken. “Ze moeten in Herentals een triomfboog voor Wout bouwen als hij terugkeert als grote overwinnaar na deze veldtocht”, zei ik tegen mijn kleinkinderen. “Dit omdat hij alle kasseistroken in deze wielerklassieker annexeerde en zijn opponenten in hun stuurstang liet bijten. Wout vergaarde door deze uitzonderlijke prestatie eeuwige roem in Herentals en bij uitbreiding in de hele natie.” 

Mijn kleinkinderen knikten instemmend.

Wout was in de wolken na zijn mooiste zege ooit. Dat goedgevoel had ik ook toen ik de dag nadien letterlijk in de wolken zat en deze column schreef tijdens mijn terugvlucht. Mooi toch.

Bart OBBELS, journalist / NNieuws - 

Foto's Bart Obbels.