Column Bart Obbels : 'Vanuit het duivennest… Egyptische gehaktballetjes in een duivelse saus'

Column Bart Obbels : 'Vanuit het duivennest…   Egyptische gehaktballetjes in een duivelse saus'

'Wat brengt de mensen in een natie tijdens deze woelige tijden van onzekerheden en oorlogen nog bij elkaar? Weinig als het speuren wordt naar iets waar we met onze driekleur in de hand trots op kunnen zijn. En dan is daar plots het WK-voetbal en onze nationale ploeg. Zowaar zag je maandag hier en daar een driekleur wapperen.
 

In Bouwel trek je als hoopvol supporter van de rode duivels bij WK-matchen steevast naar café ’t Toreke, een bruine kroeg in de schaduw van de kerktoren. In een ver verleden was de kroeg van waard ‘de Charel’ de verzamelstek tegen het ochtendgloren voor cafébazen uit de ruime omgeving om na het sluiten van hun eigen kroeg nog wat na te praten met collega’s. Vaak sloot de Charel pas de deuren als de kinderen in de tegenovergelegen basisschool toestroomden op maandagochtend. Het Toreke was verscheidene decennia voor velen ‘the place to be’. In de periode dat ik als journalist verbonden was aan de sportredactie van Gazet van Antwerpen bracht ik steevast na een wedstrijd op zaterdagavond nog een bezoek aan mijn kroeg en was het rond middernacht vaak drummen om binnen te geraken. 

Het waren andere tijden, maar af en toe stap ik er nog eens binnen, al is het maar om een praatje te maken met ‘de Charel’. Altijd boeiend want hij volgt niet zozeer het hedendaagse voetbal, maar wel de (wereld)-politiek en zijn aardverschuivingen en deelt hierbij graag zijn gegronde mening.
Het is een traditie dat wanneer de rode duivels een WK spelen de wedstrijden in zijn kroeg worden uitgezonden op tv. Wat de avond uniek maakt, is evenwel dat Bea, de eega van Charel, op die avonden tijdens de pauze telkens het aanwezig publiek trakteert op een gerecht uit het land van de tegenstander. Bea is in haar beroepsleven altijd kokkin geweest en weet dus van wanten. Een wedstrijd bijwonen in ’t Toreke is voor mij dan ook altijd een beetje uitkijken naar de kookkunsten van Bea. Wat zou Egypte brengen? Het waren Egyptische gehaktballetjes in een duivelse saus. Alweer ronduit lekker, bedankt Bea. 

Toen ik huiswaarts fietste, maakte ik me de bedenking dat Bea en Charel, ook niet meer bij de jongsten, wat mij betreft als immaterieel erfgoed mogen worden erkend. Hun jarenlange traditie van gerechtjes maken uit land van de opponent van onze rode duivels is uniek. Daarenboven zijn tijdens bewuste matchen onze dansende smaakpupillen de zoete saus op de vaak bittere smaak die overblijft na het eindsignaal. Ook tegen Egypte was dat het geval. Het was nooit merkbaar dat België twintig plaatsen hoger staat dan Egypte op de FIFA-ranking. En laat ons eerlijk zijn, Bea, de ‘duivelse’ saus liet zich smaken, maar vooral de gehaktballetjes erin scoorden.'

Journalist Bart OBBELS / NNieuws.